Amerykański filozof, Richard Rotry sformułował niedawno tzw. utopię banalności, która, niestety, zaczyna mieć coraz więcej apostołów wśród polityków i publicystów.

“Ideałem jest społeczeństwo liberalne, w którym nie będą już istnieć absolutne wartości i obiektywne kryteria – własne zadowolenie będzie jedyną rzeczą, dla której opłaca się żyć”.

Słowem – teoria względności przeniesiona w świat aksjologii! Nawet George Orwell, pisząc Folwark zwierzęcy czy Rok 1984, nie był w stanie przewidzieć, że taka wizja, czy raczej widmo, zajrzy kiedykolwiek człowiekowi w oczy!  Zagląda!

Wyobraźmy sobie społeczeństwo, miasto, kilkuosobową rodzinę czy nawet najmniejszą z możliwych wspólnot – małżeństwo, w którym nie ma absolutnych wartości i obiektywnych zasad! Czy wtedy w ogóle możliwe jest jakiekolwiek życie wspólne? Czy możliwa jest wspólnota dwojga jakichkolwiek egoizmów?

Gołym okiem widać, że źle pojmowana i przeżywana wolność bez ograniczeń wyklucza istnienie wartości wspólnych. Magiczne słowo ” pluralizm”, które robi zawrotną karierę, w praktyce usprawiedliwia wszystko. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary – kard. J. Ratzinger mówi o tym w ten sposób: “W świecie pluralistycznym, w którym istnieją różne perspektywy ideologiczne, religijne, kulturowe, coraz trudniejsze się staje zagwarantowanie zespołu (minimum) wartości etycznych podzielanych przez wszystkich… Jedyną nie dyskutowaną i bezdyskusyjną wartością, która nabiera cech testu kontrolnego dla wszystkich pozostałych wartości, pozostaje prawo indywidualnej wolności do niczym nieskrępowanej ekspresji”. To tak jakby nagle zakwestionować prawo grawitacji, południk Greenwich, ruch Ziemi, znaki drogowe czy rozróżnienie na grzyby jadalne i trujące, sugerując, że jest to kwestia całkowicie subiektywnych sądów. Mówiąc wprost – wszystko jedno kto, co i jak! Coś może dziwić, ale nie powinno obchodzić!

Żeby nie brzmiało to zbyt teoretycznie, podam kilka przykładów. Przeprowadzony przed kilku laty sondaż wśród europejskich naukowców dał zastanawiające rezultaty: aż 90% uczonych interesuje całkowita autonomia nauki, kwestie poznawcze okazały się ważne dla 80% badanych, ale już odpowiedzialność naukowca była ważna tylko dla połowy z nich. Tylko co czwarty kwestie etyczne uznał za ważne, zaś dialogu nauki z wiarą potrzebuje tylko 5% badanych [podkr. red.]. (…)

Oddzielenie nauki od moralności jest tym bardziej niebezpieczne, im większy wpływ nauka wywiera na życie wspólnoty ludzkiej (inżynieria genetyczna, informatyka, media itd.).
Tak stało się przecież z rozszczepieniem atomu. Człowiek, dysponując minimum koniecznej energii, wyzwolił taką siłę, nad którą nie jest w stanie zapanować. Nie chodzi przecież tylko o technologiczną zdolność, ale o moralne kwalifikacje tych, którzy tą energią dysponują. Nie tak dawno, w czasie znanego wszystkim puczu Janajewa w Rosji (1990 r.), świat zamarł w przerażeniu, gdy przez kilka dni nie wiadomo było, w czyich rękach znajduje się walizka z kodami głowic nuklearnych. Tak łatwo przecież o prowokację, sabotaż, atak terrorystyczny, rodzaj szantażu czy zwykły ludzki błąd w sztuce!

(…)  z jednej strony bronimy prywatności przed mediami, a z drugiej – skłonni jesteśmy demaskować o wiele bardziej intymną prawdę ludzkich genów?

Sądzę, że istnieje narastająca konieczność poddania indywidualnej wolności jeśli już nie wprost Prawu Bożemu, to przynajmniej rygorom dobra wspólnego!

To jest moralny imperatyw – każda ludzka aktywność musi być moralnie uporządkowana! Pytania o relacje pomiędzy wolnością jednostki a dobrem wspólnym dotyczą także polityków, artystów, teologów, filozofów, dziennikarzy, a także statystycznego Kowalskiego.
Niestety, nie dla wszystkich jest to oczywiste. Dlatego grozi nam scenariusz autodestrukcji, dyktowany jakby nie wiadomo przez kogo, a jednak wiadomo, że przez wolnomyślicieli:

Usunie się Wiarę w imię Światła, potem usunie się światło.
Usunie się Duszę w imię Rozumu, potem usunie się rozum.
Usunie się Miłosierdzie w imię Sprawiedliwości, potem usunie się sprawiedliwość.

Usunie się Miłość w imię Braterstwa, potem usunie się braterstwo.
Usunie się Ducha Prawdy w imię Ducha Krytycyzmu, potem usunie się krytycyzm.
Usunie się Sens Słowa w imię Sensu Słów, potem usunie się sens słów.

Usunie się Wzniosłość w imię Sztuki, potem usunie się sztukę.
Usunie się Pisma w imię Komentarzy, potem usunie się komentarze.
Usunie się Świętego w imię Geniusza, potem usunie się geniusza.

Ks. Ryszard Winiarski

całość: niedziela.pl

—

iluzja przestrzenna

na deser – kilka haseł ze “Słownika Nowomowy”

Terminy zastępowane innymi

Terminy o znaczeniu zmienionym

autor:  Michał Wojciechowski

źródła:

http://www.stopmanipulacji.info/wspolczesna-nowomowa-slownik-poprawnosci-politycznej/

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/I/IL/slownik_nowomowa.html

Fronda, 2003, z. 30.