Dotarliśmy do zarzutów adwokata Antoniego Piegzy - są druzgocące: Stwierdzić należy iż załączona do akt sprawy opinia nie spełnia wymogów narzuconych przepisami procedury administracyjnej i nie może być brana pod uwagę jako dowód w sprawie

Zarzuty

Pełnomocnika Stanisława Gancarczyka

wobec opinii biegłego Marka Kokoszki

/opracowanie z listopada 2012 r./

 Opinia pełnomocnika Stanisława Gancarczyka wobec opinii biegłego Marka Kokoszki
/opracowanie z listopada 2012 r./Adw. Antoni Piegza 

            Działając imieniem mojego mandata Pana Stanisława Gancarczyka niniejszym oświadczam iż przedmiotowe opracowanie nie przedstawia żadnej mocy dowodowej gdyż zostały naruszone podstawowe zasady procedury administracyjnej jakie obowiązuja przy prowadzeniu i dokumentowaniu czynności dowodowych w sprawie. Art. 67. §.1. kodeksu postępowania administracyjnego stanowi iż cyt. „Organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie”.

            Zgodnie z orzecznictwem sądowym jak też poglądem doktryny „Nie można uznać odręcznych notatek pracowników organu za dowody w sprawie. Możliwość sporządzania adnotacji z czynności organu, przewidziana w art. 72 k.p.a., nie może dotyczyć ustaleń istotnych dla sprawy. Mogą to być bieżące adnotacje, pomocne wprawdzie przy rozpatrywaniu sprawy, jednakże nie obejmujące ustaleń, od których jej rozstrzygnięcie zależy lub może zależeć. Ustalenia istotne dla sprawy powinny więc spełniać warunki określone w art. 67 i nast. k.p.a.

/por. wyrok WSA z dnia 2009.07.13 do sygn. I SA/Wr. 181/09 opubl. LEX nr 529361/.

Skoro z tak istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy czynności jakimi są oględziny organ nie sporządził protokołu to oparta w dużej mierze oświadczeniach stron oraz zeznaniach świadków opinia nie ma żadnej mocy dowodowej i nie może być brana pod uwagę przy podjęciu rozstrzygnięcia. Zaznaczyć ponadto należy że biegły w sporządzonym dokumencie opiera się na dokumentach pozyskanych z Urzędu Gminy Limanowa oświadczeniach stron jak też zeznaniach oraz świadczeniach. W tej materii trudno jest ustosunkować się do tych dowodów gdyż przepisy procedury administracyjnej nie znają pojęcia pozyskania dokumentów. Każdy istotny dokument dopuszczony jako dowód powinien być zakomunikowany stronom postępowania. Każda opinia winna być wydana w oparciu o dowody zgromadzone w sprawie przez organ administracji który prowadzi postępowanie dowodowe a nie dokumenty „pozyskane” z którymi strona nie miała możliwości się zapoznać oraz wypowiedzieć się do ich treści.

            Równie trudno jest ustosunkować się do oświadczeń stron gdyż nie zostały one udokumentowane przez organ administracji w formie protokołu a tylko takie oświadczenia mogą być przedmiotem oceny. Zarówno orzecznictwo jak też doktryna zgodnie przyjmują że przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka jak też przesłuchanie strony i udokumentowanie tej czynności dowodowej winno nastąpić poprzez spisanie odpowiedniego protokołu, o którym mowa w art. § 1 i § 2 pkt 2 k.p.a., a nie przyjęcie oświadczenia.

/por. Wyrok WSA z dnia 2008.08.13. do sygn. III SA/Łd 98//08 lex nr 565984/.

            Biegły we wnioskach swej opini stwierdza że daje wiarę zeznaniom świadków poczynionych podczas oględzin dnia 19.10.2012 r. Takie stwierdzenie może budzić zdumienie gdyż osoba reprezentująca organ nie czekając zakończenia czynności opuściła miejsce oględzin. Podczas czynności dowodowych żadna z osób nie była słuchana jako świadek, jak też nie były słuchane strony zatem biegły nie miał żadnych podstaw aby swe ustalenia opierać na tych dowodach. Również biegły zamiast rzetelnie i zgodnie z zasadami procedury administracyjnej oraz zgodnie z tezą dowodową wydać opinie swe opiera na przypuszczeniach i domysłach. Pisząc o niskiej kulturze pracy biegły zapewne miał na mysli swe opracowanie gdyż w sposób rażący naruszone zostały podstawowe zasady procedury administracyjnej. Zaznaczyć należy iż zgodnie z tezą dowodową biegły miał obowiązek zastosować się do postanowienia organu a nie ustosunkowywać się do innej niewątpliwie nierzetelnej opinii biegłego Mariusza Kolberga. Jeżeli chodzi o konflikt społeczny to biegły nie zadał sobie trudu dogłębnie zbadać ten problem a bezkrytycznie zakłada że to wspomniana inwestycja stanowi zarzewie konfliktu. Gdyby organ prowadzący postępowanie prawidłowo dokumentował czynności dowodowe to należałoby stwierdzić że podstawą konfliktów nie są sprawy lokalizacji przedmiotowej inwestycji a inne sprawy sąsiedzkie. Podczas oględzin właściciele oponujący zgłaszali inne kwestie jak granice, koszenie trawy, zwolnienie z pracy P. Młynarczyka itp. co wskazuje, że rzeczywistym tłem konfliktu sa inne kwestie niż te które opisuje biegły. Zdumiewająca jest również próba wykładni przez biegłego pojęcia rzemiosło nieuciążliwe w odniesieniu do innej Gminy i nieuprawiona próba inkorporacji tego terminu z innej samorządowej do Gminy Limanowa.

            Reasumując stwierdzić należy iż załączona do akt sprawy opinia nie spełnia wymogów narzuconych przepisami procedury administracyjnej i nie może być brana pod uwagę jako dowód w sprawie

                                                                                                                        Adw. Antoni Piegza