Zgodnie z zapowiedzią publikujemy bliższe informacje dotyczące wyroku uniewinniającego Józefa Ciesielkę od czynów zarzucanych mu przez oskarżyciela Grzegorza Niezgodę.

Przypominamy, iż oskarżenia te dotyczyły rzekomego pomówienia Burmistrza MiG Szczawnica przez Ciesielkę w pismach kierowanych przezeń do UM i innych organów szczebla rejonowego, publikacji w „Tygodniku Podhalańskim”, co w mniemaniu oskarżyciela naraziło go na utratę zaufania publicznego.

Sąd nie dopatrzył się winy oskarżonego. Zarzucane mu czyny nie wyczerpały znamion przestępstwa ani z Art. 212 § 1 KK ani Art. 212 § 2 KK. Wystosowane przez Ciesielkę pisma datowane są na okres przed wyborami samorządowymi, co zostało potraktowane jako forma szeroko pojętej debaty publicznej. Poruszane w dokumentach problemy miały charakter publiczny i dotyczyły problemów społecznych.

Jak zostało podkreślone, dobra osobiste osoby cywilnej nie mogą być traktowane na równi z prawami osób pełniących funkcje publiczne – krytyka społeczna jest bowiem wpisana w piastowanie takiego stanowiska i osoby te są z definicji na takie sytuacje narażone. Poparte zostało to orzeczeniami Sądu Najwyższego i Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

Na podstawie Art. 414  § 1 KK i Art. 17 § 1 punkt 2 KK zapadł wyrok uniewinniający.

Oskarżyciel został zobowiązany do pokrycia kosztów procesu na podstawie Art. 632 § 1 i Art. 616 § 1 punkt 2 KK.

Wyrok nie jest prawomocny.